kasteel - 1

Hospitality Consultant Jeroen Frerichs blogt regelmatig over zaken die hij tegenkomt in zijn werk als gastvrijheid trainer / consultant. Hieronder zijn blog over veranderingen in het leven.

Vriendschap aan tafel

Jarenlang zaten ze met z’n vieren aan tafel; mevrouw van Pinksteren, mevrouw de Boer, haar vriendin Anna en zij zelf. Elke dag opnieuw ontmoetten ze elkaar kort voor twaalf uur aan deze tafel in een hoekje van het restaurant en deelden zij de maaltijd en elkaars gezelschap. Soms bleven ze nog even ‘hangen’ zoals ze dat zelf graag noemde. De gesprekken aan tafel gingen over alles en niets; natuurlijk over het eten, of het lekker was. Maar soms – en vooral als ze wat langer konden blijven – gingen de gesprekken over het lange leven dat achter hen lag. Hoe de wereld was veranderd en de stad, en hoe zij zelf veranderd waren.

Afhankelijkheid

De grootste verandering – daar had ze het met Anna weleens over – was ontstaan nadat ze hier waren komen wonen. Haar man verloren en niet goed meer in staat om voor zichzelf te zorgen was ze ruim drie jaar geleden in dit huis komen wonen. Ze had een mooie kamer en er waren voldoende spullen van haarzelf waarmee ze de sfeer van thuis had kunnen meenemen. Ze was dankbaar voor het leven dat ze hier kon leiden, dankbaar voor de zorg die haar werd geboden, maar ze besefte ook dat ze in de afgelopen jaren zo afhankelijk was geworden. Dat was de grootste verandering.

De wereld wordt kleiner

Bij bijna alles had ze wel een vorm van ondersteuning nodig. Zo was ze vroeger helemaal niet. Ze was een sterke onafhankelijke vrouw geweest, moeder van vijf kinderen, die haar gezin net zo krachtig aanvoerde als de huisartspraktijk van haar man. En nu moest ze zelf bij alles geholpen worden. Ze was een vrouw van de wereld geweest, betrokken bij het leven, strijdend voor vrouwenrechten en tegen armoede in haar eigen stad, openstaand voor de wereld en het leven van anderen. Nu was haar wereld klein geworden en had ze moeite met elk voorval dat inbrak op haar eigen gewoonten; de dingen zoals ze gewend was.

Controle over het leven

Toen mevrouw van Pinksteren overleed, had ze daar moeite mee. Ze gaf niet zozeer om de dame zelf, zo goed kende ze haar niet en iedereen was hier om uiteindelijk dood te gaan, maar ze was het zo gewend met z’n vieren. Nu vroeg de medewerker van het restaurant of die nieuwe bewoner bij hen aan tafel mocht komen. En ze hadden ‘nee’ gezegd. Dat was misschien niet aardig en die nieuwe kon er ook niets aan doen, maar ze kon het zo moeilijk hebben als er weer iets veranderde in haar leven, en Anna en mevrouw de Boer dachten er net zo over. Het ‘nee’ was niet zozeer en afwijzing van de nieuwe bewoner, maar veel meer het aangrijpen van een kleine kans ergens nog controle over te houden. Misschien over een poosje, maar nu nog niet.

Wilt u meer weten over de invloed van taal in uw organisatie, neem dan gerust contact op voor een mensgericht gesprek - jeroen.frerichs@zuyd.nl.