Let's catch up with Rafaël Verheyen [F 2023] 

Bakkerij Flor

Van Antwerpen naar Hongkong, van een Franse bakkerij tot de straten van Napels. Voor Rafaël Verheyen [F 2023] begon het ondernemerschap niet met een uitgewerkt businessplan, maar met nieuwsgierigheid, reizen en vooral de moed om dingen gewoon te proberen.

Eerst ontdekken, dan ondernemen 

Na zijn afstuderen wist Rafaël nog niet precies welke richting hij op wilde. In plaats van direct een carrièrepad uit te stippelen, besloot hij eerst een aantal dingen te doen die hij altijd al eens had willen proberen. 

Zo ging hij werken bij een klassieke Franse bakkerij in Antwerpen. Hij vond het interessant om te ontdekken hoe een bakkerij achter de schermen functioneert. Daarna keerde hij terug naar de horeca, waar hij opnieuw merkte hoeveel energie hij kreeg van de sector. Hij had ideeën over hoe dingen beter konden, maar kreeg niet altijd de ruimte om die zelf uit te voeren. 

"Ik vond het niet meer zo fijn om voor andere mensen te werken en regels opgelegd te krijgen, terwijl ik zelf het gevoel had dat de manier waarop ik het deed betere effecten had." 

Langzaam groeide het idee om voor zichzelf te beginnen. Alleen ontbrak er nog één belangrijk onderdeel: een concreet concept. 

 

Italië als inspiratiebron 

Voordat hij een eigen onderneming startte, wilde Rafaël eerst inspiratie opdoen. Italië stond al langere tijd op zijn lijstje. Het land sprak hem aan vanwege de rijke eetcultuur en de passie waarmee mensen met hun producten en tradities omgaan. Hij besloot daarom door Italië te gaan trekken. 

Zijn reis begon op Sicilië, waar hij op een wijngaard werkte met wijn en olijfolie. Vervolgens trok hij naar Calabrië, waar hij op een permacultuurboerderij meewerkte. Hij woonde daar bij mensen die vrijwel volledig zelfvoorzienend leefden. Het was een bijzondere ervaring. Alles kwam uit de eigen tuin, water werd opgevangen en het dagelijks leven speelde zich grotendeels buiten af. Hoewel hij niet per se voor die levensstijl zou kiezen, veranderde het wel zijn kijk op voedsel en de herkomst van producten. 

"Je wordt zo bewust van wat je gebruikt en wat je eet. Ik heb daar groenten gegeten die ik nog nooit had gezien. Alles kwam uit de tuin." 

Zijn reis bracht hem uiteindelijk naar Napels, een stad waar brood en pizza een belangrijke plek innemen in de lokale eetcultuur. Rafaël besloot aan het werk te gaan bij een lokale bakker met de instelling: "Dit ben ik, ik kan nog niet heel veel, maar ik heb wel heel veel energie.”

“Je kunt eigenlijk alleen maar spijt hebben van de dingen die je nooit hebt gedaan.”

Van garage naar eigen bakkerij 

Na zijn tijd in Italië keerde Rafaël terug naar Antwerpen. Hij wist inmiddels veel beter wat hij wilde: een eigen bakkerij beginnen: Bakkerij Flor.

Hij besloot zijn eigen garage om te bouwen tot bakkerij. Daar zette hij zijn eerste stappen als zelfstandige ondernemer. Inmiddels levert hij voornamelijk brood aan restaurants. Zijn onderneming is in korte tijd gegroeid, mede dankzij zijn bestaande netwerk in de Antwerpse horeca. De productie vindt voorlopig nog steeds plaats vanuit zijn garage. Dat heeft charme, maar is niet altijd praktisch. Zo is de ruimte grotendeels van glas, waardoor de temperatuur sterk kan schommelen. En juist bij het bakken van brood is een constante temperatuur belangrijk. 

 

Oog op de toekomst 

Rafaël kijkt met veel enthousiasme naar de toekomst. Hij wil zijn bakkerij verder ontwikkelen, de productie efficiënter maken en uiteindelijk ook rechtstreeks aan consumenten verkopen. Op termijn ziet hij zelfs mogelijkheden voor meerdere bakkerijen, ieder met een eigen karakter en assortiment. Toch wil hij niet simpelweg blijven uitbreiden door steeds meer restaurants als klant aan te nemen. Hij zoekt juist naar manieren om te groeien zonder dat dit ten koste gaat van de kwaliteit en de aandacht voor zijn product. 

Die aandacht zit volgens Rafaël vooral in de tijd die hij zijn brood geeft. Hij werkt met eenvoudige ingrediënten: water, zout en bloem. Het verschil zit hem in het proces. Zo maakt hij het deeg vaak al een dag voordat het brood de oven ingaat. Vervolgens krijgt het de hele nacht de tijd om bij ongeveer zeven graden rustig te rijzen en smaak te ontwikkelen. Volgens hem zorgt juist dat geduld voor de diepe smaak van zijn brood. Wanneer hij het proces probeert te versnellen, merkt hij direct dat de kwaliteit achteruitgaat. 

Ook in de toekomst wil hij die manier van werken behouden. Zijn ambitie is om stap voor stap te groeien, nieuwe mogelijkheden te ontdekken en tegelijkertijd trouw te blijven aan wat hij het liefst doet: goed brood bakken. 

 

Gewoon doen: de belangrijkste les uit het ondernemerschap 

Terugkijkend op zijn ontwikkeling ziet Rafaël vooral hoeveel hij heeft gehad aan het gewoon proberen van dingen. Niet alles hoeft vooraf perfect uitgedacht te zijn. 

"Je kunt eigenlijk alleen maar spijt hebben van de dingen die je nooit hebt gedaan." 

Die houding heeft hij ook meegenomen uit zijn internationale ervaringen. Tijdens zijn stages en werkervaringen in het buitenland moest hij regelmatig zelf oplossingen bedenken. Een nieuwe omgeving, onbekende mensen en praktische uitdagingen maakten hem zelfstandiger. Zijn advies aan huidige studenten van Hotel Management School Maastricht is dan ook om vooral de kans te grijpen om naar het buitenland te gaan. Niet alleen voor een vakantie, maar juist om ergens zelfstandig te werken, nieuwe mensen te ontmoeten en jezelf tegen te komen. "Ga ook niet met vijf mensen samen op reis. Dan ben je niet echt op reis, maar gewoon met je vrienden op stap." 

 

Een eigen pad uitstippelen 

Rafaëls carrièrepad is allesbehalve traditioneel. Wat begon als een zoektocht naar inspiratie, groeide uit tot een eigen bakkerij met een duidelijke visie en ambities voor de toekomst. Zijn verhaal laat zien dat een carrière niet altijd volgens een vooraf uitgestippeld plan hoeft te verlopen. 

Misschien is dat wel de belangrijkste boodschap die hij wil meegeven: "Blijf nieuwsgierig, durf buiten je comfortzone te stappen en wees niet bang om iets te proberen voordat je precies weet hoe het moet. Soms begin je gewoon met een idee, een beetje lef en de bereidheid om je handen uit de mouwen te steken."

Deel deze pagina